Çınarcık’a karşı olumsuz bir beklentim yoktu, hatta biraz uzun kalıp azıcık dinlenmekte istiyordum ama tam bir hayal kırıklığı oldu. İlk olarak yön tabelaları konusunda sıkıntı yaşadık, bir yere kadar geldik ondan sonra bir gurup araç sağa kıvrılıyor diğer gurup araçlar onlar sağa dönünce acaba biz yanlış mı gidiyoruz diye afallayıp yavaşlayıp yol kenarına diziliyorlardı ve bizde bu ikinci guruba dahildik. Elimizde telefon gps ten yol güzergahına bakıyoruz, harita bize sağa sapmamızı ama yön tabelası ise düz devam etmemizi istiyordu biz tabi tabelaya uyduk, hoş ikisi de götürüyormuş ama yön tabelası biraz daha uzatıyormuş. Neyse bir şekilde sahile inmeyi başardık, bu sefer de yer bulma sorunu oldu, çünkü sahil ve yol yan yana ve denize gelen insanlara arabalarını hemen kaldırıma park ediyorlar ve girişten itibaren dolu olan kaldırım sahilin sonuna kadar devam ediyor, neyse yine bizde boş bir yer bulup arabayı park ettik.

Resimlerde de görebileceğiniz gibi sahil çok dar ve taşlı, insanlar denize girmiyor, sadece güneşleniyor sohbet ediyor, kısacası Çınarcık bir değişik geldi. Neyse kendimize yer aradık, uzun uzun yürümeler sonucunda iki metre kare yer bulduk ve havluları serdik, hadi biraz denize girelim dedik, denizi de fotoğrafladım ve denizin dibi de taşlık, yürürken ayaklarım acıdı, ve deniz malesef derin, 10 metre gidiyorsun bir adam boyu oluyor, tevekkeli insanlar o yüzden pek yüzmüyor…

Neyse her şey güzel devam ediyoruz, yeme içme durumlarından bahsedeyim, cadde üstünde bakkal, market, süpermarket ne ararsanız var, yeme içme konusunda sıkıntı yok, o yüzden kafanız rahat olsun, bir de sahil şeridi ile marketler arasında 10 metre mesafe var yada yok, her şey iyi yani.

Toparlarsam, Çınarcık Sahili, insanların yüzmek değil de daha çok sıcaktan bunalınca suya girdikleri ,deniz kenarında oyun oynadıkları güneşlendikleri bir yer. Aksi takdirde Çınarcık’tan bana hatıra olarak sağ ayak tabanımda 6 adet kesik, kimisi uzun ve derin, sol ayak tabanımda 2 adet kesik ile Çınarcık sonrası 2 gün boyunca acılı bir yürüme kaldı. Hal böyle olunca Çınarcık merkezi çok fazla gezmedim.

Çınarcık’a sanırım İdo deniz otobüsleri geliyor, meydanda yer alan feribot iskelesinden kalkıyor, Çınarcık meydanda bir saat kulesi var, park var, bir de sahil boyunda kafeler, merkez yada iç kısımlarında neler var pek merak etmedim. Bir de bazı beach clublara ünlüler geliyor mesela Serdar Ortaç gibi, bir derece belki Çınarcık sahillerinin özel yerleri daha renkli olabilir. Ama herşeye rağmen binlerce insan Çınarcık Sahiline akın etmiş durumda, sahilde yer yoktu. Zevkler ve renkler tartışılmaz demek ki, gerçi büyük çoğunluğu İstanbul gibi yerlerden gelip Çınarcıkta yazlığı olan insanlardı.

Her zaman ki gibi yazımızın sonunda kalınacak otel hotel motel pansiyon ve kiralık evler için telefon numaraları vermeye geldi…

Nilgün Motel  – 0226 245 19 29

Kılıçarslan Motel – 0226 245 20 59

Çınarcık Hotel –

Öz Kiğılı Pansiyon – 0226 246 04 12 – 0532 435 07 20

Nilton Otel – 0226 245 10 94

Reis Motel – 0536 228 29 20 – 0507 866 88 63

Günlük Haftalık Aylık Full Eşyalı Daire – 0532 675 43 26

Günlük Haftalık Aylık Full Eşyalı Daire – 0533 402 96 65

Mimoza Motel –

Resimlerde görebileceğiniz gibi yer yer genişleyen daralan bir kumsala sahip, Armutlu’ya ilk kez gelmiştim ve ilk gördüğümde fena değilmiş hissi uyandırdı. Denizi’ne ramazan dolayısıyla girmedim ama gördüğüm kadarıyla temiz duruyordu, belki ramazan dolayısıyla aşırı bir kalabalık da yoktu.

Sahilde, şemsiyeler var, şezlonglar var, sanırım bunların kullanımı serbest, belediyenin bir hizmeti olabilir, eğer böyle ise bence oldukça güzel, bir de evden şemsiye getirme derdiyle uğraşmaya gerek kalmaz.

Armutlu için daha ne söylenir bilemiyorum, aslında biraz araştırdığımda kaplıca turizminin de olduğu bir yermiş, aslında dikkatimi çeken bir diğer husus ise, ormanlık alanların da olması, yani karadeniz gibi deniz ve yeşilin bir arada olduğu ve marmara denizinde böyle bir yerin olması bence gayet güzel. Unutmadan söylicem, yol boyunca ağaçlık yeşillik yerlerden geçerken cırcır böceklerinin sesi oldukça fazla çıkıyordu, sanırım burada ki böcekler biraz fazla büyük olabilir, bariz bir ses var, hani ormanda duyabileceğiniz sesten belki 10 kat daha fazla, bu ilgimi çekmişti.

Armutlu‘ya gelmek isterseniz, nasıl gidilir sorusu sorulacaktır, yada Armutlu nerededir, şimdi Armutlu, Yalova’nın ilçesi, haritadan baktığınızda Yalova’nın tam burnunda yer alır, mesafe olarak Yalova’ya 55 km, Bursa’ya 70 km mesafede bir yerdedir, ek olarak feribotla da ulaşım mümkün.

Sonuç olarak, Armutlu Sahili deniz keyfi açısından fena bir seviyede değil, ek olarak sahip olduğu tatil köyleri sayesinde farklı bir tatil anlayışı da olabilir. Günübirlik denize gidenler içinse, en az bir kere gelinmeli derim…

Camiyi mimari açıdan incelersek, “moloz taştan dikdörtgen planlı olarak yapılmış olup, üzeri ahşap çatı ile örtülüdür. İbadet mekanı altlı üstlü her sırada ikişer tane olmak üzere sekiz pencere ile aydınlatılmıştır. Bu pencerelerden alt sıradakiler dikdörtgen söveli, üst sıradakiler de alçı şebekelidir. Caminin içerisinde bezeme unsuruna rastlanmamaktadır. Mihrap basit bir niş şeklindedir. ”

Yeni adı Arkeopark olan Açık Hava Müzesinde Roma, Bizans ve Osmanlı Dönemine ait eserler bulunmakta, fotoğraflarda da görebileceğiniz gibi lahitten, sütun kaidelerine, onur taşlarına, mezar stellerine, sütun parçalarına ve tabletlere kadar bir çok eser bulunmakta.

Arkeopark yada Yalova Açık Hava Müzesi, 29 Ekim 2003 yılında Cumhuriyet’in 80. Yılı anısına Yalova Yerel Gündem’inin çalışmaları ile açılmış, Yalova’nın 6000 yıllık tarihine ufak bir göz atma olanağı tanımakta. Arkeopark nerededir derseniz Raif Dinçkök Kültür Merkezinin hemen bir alt sokağındadır ve Yalova Belediyesinin dikmiş olduğu kocaman bir totem tabela ile kafanızı kaldırdığınızda farkedebileceğiniz bir yerdir.Ek olarak müzeyi gezmek için herhangi bir ücret gerekmemekte.

Biraz olumsuz eleştiri yapacağım, Arkeopark‘ta güvenlik görevlisi var, bu çok güzel, ama ne bir bilgilendirici yazı ne de bir dijital rehber fonksiyonlarından hiçbiri bulunmamakta, tamamen eserleri sadece görmekle yetinmek zorunda kalıyoruz, keşke eserlerin yanına hangi yüzyıldan kalma, hangi medeniyete ait, hatta üzerlerinde yazı yazıyorsa o yazının tercümesi olsa, eminim çok daha güzel bir yer haline gelir.Bu yazım sayesinde, benim gibi düşünen kişilerin yorumlarını görmek isterim, bariz bir istek söz konusu olursa bir şeyler olur gayretindeyim.Keyifli gezmeler…

Bir yıl sonra Atatürk’e, bu ulu çınar ağacının dallarından birinin köşke değdiği ve kesilmesi gerektiği bildirilir, Atatürk ise ağacın kesilmesindense köşkün ileriye taşınması talimatını verir.8 Ağustos 1930 tarihinde İstanbul Belediyesi Fen İşlerinden mimarlar ve mühendisler nezaretinde ustalar ve işçiler evin taşınma işlemine başlarlar, ilk olarak evin çevresinde ki toprak zemin seviyesine çekilir ve daha sonra İstanbul’dan getirilen tramvay rayları dikkatlice evin altına döşenir, ilk olarak betonarme toplantı salonu taşınır, daha sonra ahşap ev taşınır.Köşk 3 gün içerisinde tam 4 metre 80 santimetre doğuya doğru kaydırılmış olur.Atatürk’ün de bizzat nezaret ettiği yapı hem yıkılmaktan hem de çınar ağacı kesilmekten kurtulmuş olur ve o günden sonra Yürüyen Köşk adıyla anılır olmuştur.

Yürüyen Köşk, fotoğraflar da görebileceğiniz gibi küçük bir yapı fakat mimari özellikleri ise oldukça zarif şöyle ki; Binanın üzeri Marsilya kiremitle örtülü, oturtma çatılı, cepheler ahşap kaplamalıdır, kat arasında profilli kat silmesi ve değişik süslemeli tahtalarla kaplanmıştır, pencereler ve pencere kepenkleri klasik yapılı katlanır kapaklıdır, kat döşemeleri girişi kara mozaik ve mermerdir.Duvarlar bağdadi üzeri horasan harçlı sıvalı ve sıvanın üzeri boyalıdır.Yürüyen Köşk’ü aslında anlamlandıran mimari özellikleri değil Atatürk’ün doğaya bakışı ve bilinçlendirme çabasıdır. Ağacın kesilmesindense köşkün yürütülmesiyle bu bilinç anıtlaştırılmıştır.

Atatürk’ün vefatından bir yıl önce tüm mal varlığıyla birlikte Yürüyen Köşk’ü millete bağışlamıştır, uzun yıllar Tarım Bakanlığı bünyesinde yer alır ve zamanla gözden uzak düşer ve yıpranır, 1998 yılında Çevre Bakanlığı Yürüyen Köşk’ü restore ederek tekrar canlandırır, 2006 yılında ise tekrar bir restorasyon görür.2013 yılında ise Yalova Belediyesi en kapsamlı restorasyonu yapar ve daha önce beyaz olan köşk asıl rengi olan kestane rengine çevrilir ve her parçası büyük bir titizlikle elden geçirilir.Tüm işlemler bittikten sonra Atatürk’ün Yalova’yı ilk ziyaret ettiği tarih olan 19 Ağustos günü ziyarete açılır ve Yürüyen Köşk tekrar milletiyle kavuşur.

Yürüyen Köşk’ün hikayesini ve gördüğü çalışmaları anlattık, Yürüyen Köşk, Yalova Adliyesinin hemen arkasında sola doğru bir müddet yolu olan denize sıfır bir köşktür.Ziyaret saatleri normal diğer müzeler gibi sabah 09.00 ile 12.00, 13.00 ile 17.00 arasındadır, Yürüyen Köşk‘te fotoğraf çekmek yasaktır ve giriş ücreti olarak 2 TL ödenmektedir.

Yürüyen Köşk‘ün otopark kısmında bir de fayton park yeri gördüm, demek ki yaz günlerinde fayton turları da olmakta, ayrıca yanında bir mekan bulunmakta ve köşk’ün tarihi atmosferinde güzel bir deniz havası ve çay keyfi yapılması tavsiye edilir…

Yalova Kent Müzesi 15 Mayıs 2013 tarihinde düzenlenen törenle halkın ziyaretine açılmıştır ve o tarihten bu yana halkın büyük bir ilgisini ve ziyaretini çekmiş, Yalova Kent Kültürünün en güzel örneklerinden biri olmuştur.Müzeyi sizlere tanıtmaya ilk olarak tarihi binasından başlayacağım, fotoğraflarda görebileceğiniz bu tarihi bina 1900’lü yıllarda yapımına başlanmış ve yapımı oldukça uzun ve ekonomik olarak sıkıntılı bir süreçten geçerek günümüze gelmiştir.1900 yılında ilçe olan Yalova’ya bir kaymakamlık binası gerekli olmuştur ve yapımı 1908 yılına kadar sürse de tam anlamıyla kullanılmaya 1913 yılında başlanmıştır.

Hükümet Konağı, kendi vazifesi haricinde belediye işlerinin de yürütüldüğü bir bina olmuş, hatta işgal zamanında Yunan İşgal Komutanı Yüzbaşı Dimitri tarafından da karargah olarak kullanılmış tarihi bir binadır.Bir çok tarihi olayı barındıran kent simgesi bina maalesef 1968 yılında yıkılmıştır.Tarihler 2010 yılına geldiğinde, Yalova’nın tarihsel geçmişini gelecek kuşaklara aktarılması amacıyla Yalova Kent Müzesi konusu gündeme gelmiş ve yapılan toplantılar sonucunda müzenin 3 katlı olması, bodrum ve giriş katında Yalova’nın tarihsel gelişimi ve sosyokültürel yapısı, üst kat ise konferans, sergi, sunum salonu olarak kullanılmak üzere projelendirilerek hayata geçirilmiştir.

Müzeyi gezmeye başlarken ilk olarak bir misafir kaydı oluşturuluyor ve sizlere kulaklık ve bir cihaz verilerek, müzede yaklaştığınız kısım hakkında bilgi verilerek sizleri rehberle müze keyfi yaşatıyorlar, yalnız verilen kulaklıkların takımında ben gibi zorlandığınızda nazik ve zarif müze görevlisi sizlere kulaklık takmada yardımcı olacaktır.

Kulaklıklarımızı aldık ve artık müzeyi gezmeye hazırız, müze de Yalova’nın tarihinin M.Ö. 8 bin yılına dayandığını, Doğu Roma İmparatorluğunun izlerini ve imparatorlar hamamı olarak bilinen Yalova’nın Termal ilçesinin ne kadar önemli olduğunu,Yalova’nın Türklerin hakimiyetine geçişinin, Haçlı Seferleri sırasında Yalova’nın yağmalanmasını, 1302 yılında yapılan Yalak Ova ( Bapheus ) Savaşı ile bazı tarihçilere göre Osmanlı Devletinin kurulduğunu, Yalova’nın kuruluşunu, İstanbul Sarayının meyve sebze ihtiyacının Yalova’dan karşılandığını, İşgal Döneminde Yalova’nın çektiği sıkıntıları, halkın direnişini ve Yalova’nın kurtuluşunu, Yalova’nın doğal afetlerle olan imtihanını, Yalova’nın göçlerle birlikte gelişimi ve kentin kaderini değiştiren önder Atatürk’ün Yalova’da yaptığı çalışmaları, Yalova’yı tarihten bu yana yönetenleri, Yalova’nın kardeş şehirlerini, Yalova’nın köyden kente geçişini, tarihi ve turistik ilçelerinin tanıtımlarını, Yalova’da eğitim ve sporun nasıl olduğunu, nüfus’un yıllara göre değişimini, Yalova’nın dokuma ve el sanatlarını, Yemek kültürünü, festivallerini, kültürel mekanlarını, termal, kaplıca ve hamam kültürünü, tarım, seracılık ve çiçekçilikte ki becerilerini, sanayisini, tarihi yapılarını görme fırsatına erişeceksiniz…

Yalova Kent Müzesi, sitemizde tanıttığımız diğer kent müzeleri gibi, Kentin Ruhunu sindirmiş ve gelecek nesillere modern bir teknoloji kullanılarak hayata geçirmiş, Yalova’yı bilmek, tarihini öğrenmek isteyen herkesin mutlaka ziyaret etmesi gereken muazzam bir kent kültürüdür.Ben taa Bursa’dan gelip Yalova Kent Kültürünü hissetmekten keyif alıyorsam, güzel Yalovalıların nasıl hislerle bu müzeyi gezeceğini hayal bile edemiyorum.

Yalova Kent Müzesini gezerken benden hemen sonra gelen yaşı oldukça fazla ama dinç bir amcayı görmüştüm, acaba o hangi hisler ile gezdi bu müzeyi, kim bilir hangi olaylara hangi güzelliklere hangi başarılara tanıklık etti ve o anıları tekrardan yaşadı. Kim bilir…

Ben üzerime düşeni yaptım, geldim, gezdim ve anlattım…