Bursa Sağlık Tarihi Müzesi hakkında biraz bilgi vermek istersek, müze 2018 yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından Tophane Surları içerisinde ki Yerkapı Konağı restore edilerek, eski Bursa Milletvekili Ceyhun İrgil ve birçok kurum ve kişinin çabalarıyla 14 Mart Tıp Bayramında ziyarete açılmıştır.

Yıldırım Darüşşifası ile Osmanlı Devletinin sağlık alanında baştacı olan Bursa, Sağlık Tarihi Müzesi ile de sizi Bursa’nın 3000 yıllık sağlık tarihi yolculuğuna çıkartıyor.

Müze, Pazartesi günü hariç diğer günler 09:30 ile 17:00 saatleri arasında ziyarete açıktır.

Adres: Pınarbaşı Mahallesi Kaleboyu Caddesi No:9 16040 Osmangazi / Bursa

Tel: 0224 221 65 77

Benim gözlemime gelirsek, müze oldukça güzel, İpekçioğlu Eczanesi, gözlükçüler, eski hap kutuları, şişeler, eski zamanın araç ve gereçleri insanı oldukça etkiliyor. Kültürümüzü genişletmek için mutlaka gezmemiz gereken müzelerden biridir Bursa Sağlık Tarihi Müzesi.

Ufak bir bilgi vermem gerekir, genelde müzeler, tarihi kalıntılar içerir yada o ilin kendisine has kıyafetleri, folklorünü içerir, peki Yalova’da neden Kağıt Müzesi var derseniz, sebebi aslında çok açık, çünkü Osmanlı’da resmi olarak belgelenmiş ilk kağıthane, Yalova’nın Elmalık Köyünde kurulmuş ve ilk matbaacımız İbrahim Müteferrika tarafından çalıştırılmış olan bu kağıthane, ithal olarak alınan kağıdın yerli olarak üretilmesini sağladığından dolayı önem arzeder. E haklı olarak ta Kağıt Müzesinin Yalova’da olması ve isminin de İbrahim Müteferrika Kağıt Müzesi olması anormal değil. Ayrıca bu kağıt müzesi de ülkemizin ilk kağıt müzesi olma özelliğini taşımaktadır.

Her yazımı yazarken yeni bir şeyler öğreniyorum, maalesef ben bunları gezmeden öğrenmiş olamıyorum, ama sizler için bu yazım sayesinde daha bilgili daha önemini anlamış olarak gezmenizi rica ediyorum. Değerlerimize ve tarihimize sahip çıkmak umuduyla…

Yeni adı Arkeopark olan Açık Hava Müzesinde Roma, Bizans ve Osmanlı Dönemine ait eserler bulunmakta, fotoğraflarda da görebileceğiniz gibi lahitten, sütun kaidelerine, onur taşlarına, mezar stellerine, sütun parçalarına ve tabletlere kadar bir çok eser bulunmakta.

Arkeopark yada Yalova Açık Hava Müzesi, 29 Ekim 2003 yılında Cumhuriyet’in 80. Yılı anısına Yalova Yerel Gündem’inin çalışmaları ile açılmış, Yalova’nın 6000 yıllık tarihine ufak bir göz atma olanağı tanımakta. Arkeopark nerededir derseniz Raif Dinçkök Kültür Merkezinin hemen bir alt sokağındadır ve Yalova Belediyesinin dikmiş olduğu kocaman bir totem tabela ile kafanızı kaldırdığınızda farkedebileceğiniz bir yerdir.Ek olarak müzeyi gezmek için herhangi bir ücret gerekmemekte.

Biraz olumsuz eleştiri yapacağım, Arkeopark‘ta güvenlik görevlisi var, bu çok güzel, ama ne bir bilgilendirici yazı ne de bir dijital rehber fonksiyonlarından hiçbiri bulunmamakta, tamamen eserleri sadece görmekle yetinmek zorunda kalıyoruz, keşke eserlerin yanına hangi yüzyıldan kalma, hangi medeniyete ait, hatta üzerlerinde yazı yazıyorsa o yazının tercümesi olsa, eminim çok daha güzel bir yer haline gelir.Bu yazım sayesinde, benim gibi düşünen kişilerin yorumlarını görmek isterim, bariz bir istek söz konusu olursa bir şeyler olur gayretindeyim.Keyifli gezmeler…

Üzüldüm demek biraz abartı olur ama keşke dedim yani, çünkü Balkan Evi yazan yer doğruydu fakat içerisi balkan göçmenlerinin lokali olmuş, içeride çay sohbet kısaca bir lokalde ne varsa onlar vardı.İçimde kalmasın diye sordum, burada bir müze var mı diye, yok yok dediler, yapacaklardı ama kaldı, ee dedim ne zaman yaparlar, belki seneye olur dediler ve öylece kala kaldım.

Balkan Evi yada Göç Müzesi yapılırsa gerçekten güzel olur, Yalova göçlerle büyüyen bir şehir ve insanların kökenlerini bilmesi ne zorluklarda ne mücadeleler vermiş olduğunu öğrenmesi gelecek nesiller adına oldukça faydalıdır.

Balkan Evi fiyaskosundan sonra güzel hiç bir şey yok muydu derseniz, vardı tabi, fotoğraflarda görebileceğiniz gibi, sokak tek tip ev motifi ile süslenmiş ve güzel bir görünüm olmuş, nasıl ki Yunanistan’da bütün evler beyaz ise Balkan Sokağında da evler tek tip mimari süslemeyle bezenmiş ve güzel bir görünüm olmuş.

Yalova ya gelip bu tanıttığım yeri görmezseniz bir şey kaybeder misiniz, bence kaybetmezsiniz ama yine de gördüm demek için bir kereliğine gidilir…

Bu Balkan Evi nerededir diye sorarsanız, Yalova’nın Gazi Osman Paşa mahallesinde, Atatürk Bulvarı caddesinin hemen üzerinde yer almaktadır.

Bir yıl sonra Atatürk’e, bu ulu çınar ağacının dallarından birinin köşke değdiği ve kesilmesi gerektiği bildirilir, Atatürk ise ağacın kesilmesindense köşkün ileriye taşınması talimatını verir.8 Ağustos 1930 tarihinde İstanbul Belediyesi Fen İşlerinden mimarlar ve mühendisler nezaretinde ustalar ve işçiler evin taşınma işlemine başlarlar, ilk olarak evin çevresinde ki toprak zemin seviyesine çekilir ve daha sonra İstanbul’dan getirilen tramvay rayları dikkatlice evin altına döşenir, ilk olarak betonarme toplantı salonu taşınır, daha sonra ahşap ev taşınır.Köşk 3 gün içerisinde tam 4 metre 80 santimetre doğuya doğru kaydırılmış olur.Atatürk’ün de bizzat nezaret ettiği yapı hem yıkılmaktan hem de çınar ağacı kesilmekten kurtulmuş olur ve o günden sonra Yürüyen Köşk adıyla anılır olmuştur.

Yürüyen Köşk, fotoğraflar da görebileceğiniz gibi küçük bir yapı fakat mimari özellikleri ise oldukça zarif şöyle ki; Binanın üzeri Marsilya kiremitle örtülü, oturtma çatılı, cepheler ahşap kaplamalıdır, kat arasında profilli kat silmesi ve değişik süslemeli tahtalarla kaplanmıştır, pencereler ve pencere kepenkleri klasik yapılı katlanır kapaklıdır, kat döşemeleri girişi kara mozaik ve mermerdir.Duvarlar bağdadi üzeri horasan harçlı sıvalı ve sıvanın üzeri boyalıdır.Yürüyen Köşk’ü aslında anlamlandıran mimari özellikleri değil Atatürk’ün doğaya bakışı ve bilinçlendirme çabasıdır. Ağacın kesilmesindense köşkün yürütülmesiyle bu bilinç anıtlaştırılmıştır.

Atatürk’ün vefatından bir yıl önce tüm mal varlığıyla birlikte Yürüyen Köşk’ü millete bağışlamıştır, uzun yıllar Tarım Bakanlığı bünyesinde yer alır ve zamanla gözden uzak düşer ve yıpranır, 1998 yılında Çevre Bakanlığı Yürüyen Köşk’ü restore ederek tekrar canlandırır, 2006 yılında ise tekrar bir restorasyon görür.2013 yılında ise Yalova Belediyesi en kapsamlı restorasyonu yapar ve daha önce beyaz olan köşk asıl rengi olan kestane rengine çevrilir ve her parçası büyük bir titizlikle elden geçirilir.Tüm işlemler bittikten sonra Atatürk’ün Yalova’yı ilk ziyaret ettiği tarih olan 19 Ağustos günü ziyarete açılır ve Yürüyen Köşk tekrar milletiyle kavuşur.

Yürüyen Köşk’ün hikayesini ve gördüğü çalışmaları anlattık, Yürüyen Köşk, Yalova Adliyesinin hemen arkasında sola doğru bir müddet yolu olan denize sıfır bir köşktür.Ziyaret saatleri normal diğer müzeler gibi sabah 09.00 ile 12.00, 13.00 ile 17.00 arasındadır, Yürüyen Köşk‘te fotoğraf çekmek yasaktır ve giriş ücreti olarak 2 TL ödenmektedir.

Yürüyen Köşk‘ün otopark kısmında bir de fayton park yeri gördüm, demek ki yaz günlerinde fayton turları da olmakta, ayrıca yanında bir mekan bulunmakta ve köşk’ün tarihi atmosferinde güzel bir deniz havası ve çay keyfi yapılması tavsiye edilir…

Yalova Kent Müzesi 15 Mayıs 2013 tarihinde düzenlenen törenle halkın ziyaretine açılmıştır ve o tarihten bu yana halkın büyük bir ilgisini ve ziyaretini çekmiş, Yalova Kent Kültürünün en güzel örneklerinden biri olmuştur.Müzeyi sizlere tanıtmaya ilk olarak tarihi binasından başlayacağım, fotoğraflarda görebileceğiniz bu tarihi bina 1900’lü yıllarda yapımına başlanmış ve yapımı oldukça uzun ve ekonomik olarak sıkıntılı bir süreçten geçerek günümüze gelmiştir.1900 yılında ilçe olan Yalova’ya bir kaymakamlık binası gerekli olmuştur ve yapımı 1908 yılına kadar sürse de tam anlamıyla kullanılmaya 1913 yılında başlanmıştır.

Hükümet Konağı, kendi vazifesi haricinde belediye işlerinin de yürütüldüğü bir bina olmuş, hatta işgal zamanında Yunan İşgal Komutanı Yüzbaşı Dimitri tarafından da karargah olarak kullanılmış tarihi bir binadır.Bir çok tarihi olayı barındıran kent simgesi bina maalesef 1968 yılında yıkılmıştır.Tarihler 2010 yılına geldiğinde, Yalova’nın tarihsel geçmişini gelecek kuşaklara aktarılması amacıyla Yalova Kent Müzesi konusu gündeme gelmiş ve yapılan toplantılar sonucunda müzenin 3 katlı olması, bodrum ve giriş katında Yalova’nın tarihsel gelişimi ve sosyokültürel yapısı, üst kat ise konferans, sergi, sunum salonu olarak kullanılmak üzere projelendirilerek hayata geçirilmiştir.

Müzeyi gezmeye başlarken ilk olarak bir misafir kaydı oluşturuluyor ve sizlere kulaklık ve bir cihaz verilerek, müzede yaklaştığınız kısım hakkında bilgi verilerek sizleri rehberle müze keyfi yaşatıyorlar, yalnız verilen kulaklıkların takımında ben gibi zorlandığınızda nazik ve zarif müze görevlisi sizlere kulaklık takmada yardımcı olacaktır.

Kulaklıklarımızı aldık ve artık müzeyi gezmeye hazırız, müze de Yalova’nın tarihinin M.Ö. 8 bin yılına dayandığını, Doğu Roma İmparatorluğunun izlerini ve imparatorlar hamamı olarak bilinen Yalova’nın Termal ilçesinin ne kadar önemli olduğunu,Yalova’nın Türklerin hakimiyetine geçişinin, Haçlı Seferleri sırasında Yalova’nın yağmalanmasını, 1302 yılında yapılan Yalak Ova ( Bapheus ) Savaşı ile bazı tarihçilere göre Osmanlı Devletinin kurulduğunu, Yalova’nın kuruluşunu, İstanbul Sarayının meyve sebze ihtiyacının Yalova’dan karşılandığını, İşgal Döneminde Yalova’nın çektiği sıkıntıları, halkın direnişini ve Yalova’nın kurtuluşunu, Yalova’nın doğal afetlerle olan imtihanını, Yalova’nın göçlerle birlikte gelişimi ve kentin kaderini değiştiren önder Atatürk’ün Yalova’da yaptığı çalışmaları, Yalova’yı tarihten bu yana yönetenleri, Yalova’nın kardeş şehirlerini, Yalova’nın köyden kente geçişini, tarihi ve turistik ilçelerinin tanıtımlarını, Yalova’da eğitim ve sporun nasıl olduğunu, nüfus’un yıllara göre değişimini, Yalova’nın dokuma ve el sanatlarını, Yemek kültürünü, festivallerini, kültürel mekanlarını, termal, kaplıca ve hamam kültürünü, tarım, seracılık ve çiçekçilikte ki becerilerini, sanayisini, tarihi yapılarını görme fırsatına erişeceksiniz…

Yalova Kent Müzesi, sitemizde tanıttığımız diğer kent müzeleri gibi, Kentin Ruhunu sindirmiş ve gelecek nesillere modern bir teknoloji kullanılarak hayata geçirmiş, Yalova’yı bilmek, tarihini öğrenmek isteyen herkesin mutlaka ziyaret etmesi gereken muazzam bir kent kültürüdür.Ben taa Bursa’dan gelip Yalova Kent Kültürünü hissetmekten keyif alıyorsam, güzel Yalovalıların nasıl hislerle bu müzeyi gezeceğini hayal bile edemiyorum.

Yalova Kent Müzesini gezerken benden hemen sonra gelen yaşı oldukça fazla ama dinç bir amcayı görmüştüm, acaba o hangi hisler ile gezdi bu müzeyi, kim bilir hangi olaylara hangi güzelliklere hangi başarılara tanıklık etti ve o anıları tekrardan yaşadı. Kim bilir…

Ben üzerime düşeni yaptım, geldim, gezdim ve anlattım…

İnegöl Kent Müzesi 10 Ocak 2009 tarihinde açılmış olup, kuruluşunda Belediye Başkanı, Belediye Meclis Üyeleri, Üniversitelerden Akademisyenler, Araştırmacı – Yazarlar gibi kişilerden oluşan bir komisyon, koordineli bir çalışma sergileyerek, 4 yılık bir çalışma sonucu tamamı İnegöl halkının bağışlarından oluşan 3000 parçalık bir kent müzesi meydana getirmişlerdir.

İnegöl Kent Müzesi bulunduğu konum olarak, İshak Paşa Camisi’nin arkasında tarihi çınarların gölgesinde  3 katlı ahşap bir konakta yer almaktadır.Kapıdan içeriye adımınızı attığınızda sizi ilk olarak eski bir top ve asker karşılayacaktır.Sağda ve solda yer alan merdivenler sizi yönlendirecektir.İlk olarak sağ merdivenlerden başlanan müze yolculuğu, yere çizilen ok işaretleri sayesinde kaybolmadan ve nereye gideceğinizi kolaylıkla gösterir bir şekilde çizilmiş ve sizleri ziyaret ettirmediği hiç bir köşe bucak nokta bırakmadan müze keyfi yapmanızı sağlıyor.

İnegöl Kent Müzesinin zemin katının arka kısmında yer alan sandalyeler ile kafeterya olarak düzenlenmiş ve zemin katta İnegöl halkının yapmış olduğu mesleklerden bir çoğu sergilenmiştir.Resimlerde görebileceğiniz gibi, Mobilyalık ve Ahşap İşçiliği, Terzilik, Semavercilik, Semercilik, Demircilik, Sepetçilik, Saatçilik, Kuyumculuk, Fıçıcılık, Yorgancılık, Bakırcılık, Yemenicilik, Tütüncülük, Berberlik, İnegöl Köftesi, İpek Böcekçiliği gibi kalkın yapmış olduğu meslekler ustalarıyla birlikte kullandıkları aletlere kadar müze içerisinde kendilerine yer alan odalarda sergilenmektedir.Meslek tanıtımları kendi nezdimde son derece faydalı, tarihimi ve geçmiş zanaatları görmek açısından, şimdilerde kaybolmaya yüz tutan yada şehir merkezinden çoook uzaklarda icra edilen sanatları görmek beni son derece mutlu ediyor.

Bu tanıtımda tam olarak 58 adet fotoğraf kullandım ve gerekli gördüğüm yerlerde resimlerin altlarına açıklamaları yapacağım.Her ne kadar sizlere buradan tanıtma fırsatı sunsam da İnegöl Kent Müzesi görülmeye değer ve saatlerce kalınarak o tarihi ruhu içimize çekilmeye layık ender yerlerden biridir.Anne tarafımın İnegöl’lü olması sebebiyle ve küçüklüğümün hatıralarını canlandırması sebebiyle, İnegöl Kent Müzesinin kurulmasında ve şu anda faaliyette bulunmasında yer alan tüm kişilere sonsuz teşekkürlerimi sunarım.Kent mirasına sahip çıktığınız ve gelecek nesillere aktardığınız için sizlere saygım sonsuz.

Resimlere geçebiliriz artık…

Eski evlerde bakır kap kacaklar, güğümler, kapı süsleri, kazanlar, semaverler gibi bir çok kullanım eşyası bakırdan yapılmıştı ve ehil ustalar sayesinde günümüze kadar devam etmiştir.Daha önce İnegöl yazımda bir bakırcı amcadan bahsetmiştim, Yıldırım Amca, tam ismi ile Yıldırım Dizdar, bu fotoğrafta yer alan bakır eşyaların bir çoğunda Eşref Çilek ve Yıldırım Dizdar‘ın katkısı vardır.Eşref Çilek hakkında bilgim yok ama Yıldırım Amca, İshak Paşa Camisinin civarında yer alan Camikebir sokağında dükkanında halen daha faaliyet göstermektedir.Kendisiyle tanışmanızı ve İnegöl tarihi hakkında muazzam hikayelerini dinlemenizi tavsiye ederim.

Zamanının önemli mesleklerinden biri olan demircilik, kent içerisinde sayıları çok azalsa da kırsal da halen daha en geçerli mesleklerden biridir.İnegöl’de zamana yenik düşmemiş son demirci ustaları ise Celal Kartallı ve Selahattin Şendil ustalardır.

Bu resimde İnegöl Köy Evinin mutfağı canlandırılmış ve bu odada yer alan kıyafetlerden, alet edevatlara kadar her şey İnegöllü aileler tarafından bağışlanmıştır.

Tütüncülük, bu resmi çektiğim oda benim için önemli çünkü, Annemin de küçük bir çocukken yardım ettiği, ailesinin tütün ektiğini, tütün tarlasında olan maceraları anlatırdı, ama hayatımda hiç tütün tarlası görmemiş, tütün dizmek, yada diğer işlemlerden bihaber olan ben, bu müze sayesinde şimdi annemi daha iyi anlayabiliyorum.Ve bir zamanlar İnegöl tütün işlerinde oldukça iyiydi.Eski tekel binası falan bir çok hikaye vardı, rahmetli dedem az ekmemiştir…

Bu müze sayesinde gerçekten İnegöl hakkında muazzam bilgilere sahip oluyorsunuz, benim İnegöl tarihi hakkında gidebildiğim ( çok kafa yormadım aslında) en erken tarih Osmanlının kuruluşunda yapılan etkileşim ve fethediliştir.Ondan öncesini pek araştırmamıştım.Ama bu müze sayesinde öğrendim ki İnegöl, Prehistorik dönemden itibaren yerleşime sahne olmuş ve bulunan arkeolojik bulgular en erken M.Ö. 4000 senesini işaret etmektedir.İnegöl İpek Yolu üzerinde yer alması ve askeri ticari ana yollar üzerinde yer alması sebebiyle sık sık istila edilmiş;  Pers, Büyük İskender, Bithynia Krallığı, Roma, Bizans egemenliklerine girmiş, şimdi bir otel ismi olan ama Bizans döneminde gelişimini sürdürerek Anglekoma ismini alan özel bir yerdir.

Gelişen dünya ve internet sayesinde şuan doğan neslin kız çocukları bu resimde ki gibi bir çeyize sahip olabilecekler mi açıkçası kuşkuluyum, ama eskiden bu resim de görüldüğü gibi yılların emeği olan çeyiz yapma hazırlığı ve damat evinde sergilemesi, kültürümüzün güzel bir örneğidir ve el sanatlarının yaşaması ve kültürümüzün nesiller boyunca aktarılması açısından son derece önemlidir.Umarım bu kültürümüz bu site ve müze aracılığıyla bir çok kişiye ulaşır ve kültürümüz nesiller boyunca sürer.

İnegöl’de bir kaç adet Höyük bulunmaktadır, bunlar İnegöl Höyük (Cuma Tepe), Palanga Höyük ( Akhisar Köyü içinde), Kurşunlu Höyük, Şibali Höyük, Boğazköy Höyük gibi höyüklerdir.Höyük nedir derseniz, eski bir yerleşim yerinin zamanla üzeri toprakla örtülüp tepe haline gelmiş halidir.Bu resimleri çektiğim günün ertesinde Palanga Höyük civarında çalışma yapıyorduk ve kazı yaparken acaba bir şeye denk gelir miyiz diye içimizden geçirmedik değil hani 🙂

İnegöl Kent Müzesinde yeni açılan bir bölüm daha var, bu bölümde İnegöl’ün kardeş şehirlerinden gelen parçalar sergilenmektedir.İnegöl’ün şuan itibariyle 5 adet kardeş şehri bulunmaktadır bunlar; Macaristan Dunayvaroş, Bosna Hersek Donji Vakuf, Kosova Mitrovica, Gürcistan Rustavi ve en son olarak ta Bulgaristan Novipazar .

İnegöl deyince akla, köfte gelir, Bursa – Ankara karayolu üzerinde yer alan meşhur İnegöl Köftecileri gibi bu işi ilk defa ortaya çıkartan Besler Köftesici de meşhurdur.İnegöl Avm karşısında yeri olan ve eski yeri İshak Paşa camisinin kenarında yer alan Besler Köftecisi, ilk defa İnegöl köftesini yapmakla meşhurdur.

Bu resim 1800’lü yıllarda İnegöl Akbaşlar Köyünde yapılmış bir evin oturma odasının canlandırılmış halidir.Ocağı, dolabı, sedirleri eski Türk evlerini yansıtmaktadır.

İnegöl’de iz bırakanlar yada İnegöl’lü meşhurlar bölümünde, bir çok isim tanıdık gelecektir, Yönetmen Ezel Akay, Erdoğan Demirören’in babası gibi bir çok ünlü isim İnegöl çıkışlıdır.

İnegöl denilince akla hemen gelenlerden bir tanesi de Mobilya sanayisidir.İnegöl geçmiş yıllarda ormancılık alanında Osmanlının yükünü karşılarken sanayileşme ile birlikte ormancılıktan, mobilya sanayisine geçiş olmuştur ve günümüzde 150 ülkeye ihraç edilen bir sanayi ortaya çıkmıştır.

İnegöl, şifalı kaplıcaları ile ünlü Oylat beldesine sahiptir, ileri ki yazılarımız da Oylat hakkında detaylı bilgi bulacaksınız.

Bu ufak kulübe de saat tamiri yapan Emin Semiz için, 1940’lı yıllarda İshak Paşa Camisinin oralarda hizmet verdiğini söylüyorlar, bilmiyorum ama sanki küçükken buna benzer bir şey görmüştüm hayal meyal hatırlıyorum 🙂

İnegöl için önemli Osmanlı Devlet Adamlarından olan İshak Paşa için ayrı bir yazımız olacaktır…

Ertuğrul Gazinin ölümü üzerine 1281 yılında beyliğin başına geçen Osman Gazi, 1284 yılında Ermeni Belinde, Bizansla savaşırken kardeşi Savcı Bey’in oğlu Baykoca’yı kaybeder ve Baykoca Osmanlının ilk şehidi olur.Bu savaştan kısa bir süre sonra Kulaca kalesine saldıran Osman Gazi, kaleyi alır ve bu hamlesi Bizans tekfurları için sıkıntı arz etmektedir.İnegöl Tekfuru, diğer tekfurlarla ittifak kurar ve Osman Gazi bu haberi alınca can yoldaşı Turgut Alp’i İnegöl’ün fethi için görevlendirir.Turgut Alp ise 14 yıl boyunca taktiksel fetihlerle İnegöl’ü Bizanslılara iyice daraltır ve  1299 tarihinde İnegöl’ü fetheder.Bunun üzerine İnegöl ve çevresi yönetimi için Turgut Alp’e verilir ve böylece İnegöl’ün tarihi yazılmış olur.

Yukarıda resimlerde yer alan sanatları detaylı anlatmak bu sitenin asli görevi değil, en azından burada resim olarak göstermek bile bu sanatların insan bilincinde yer etmesi için yeterli.58 adet fotoğraf ve bir o kadar yazı sonrası geldik tanıtımımızın sonuna, bu müze bir kent müzesidir ve her ne kadar İnegöl için yapılmış olsa da, Osmanlının kuruluşu ve sonrasında gelen göçler sebebiyle artık, ortak bir kültür hazinesi görevini görmektedir.

1299 yılından itibaren Osmanlı hakimiyetine giren ve bu zamana kadar kimliğini sürdüren İnegöl, fethedilen toprakların savunulması gereği için sınır bölgelerine Türkmen aileler yerleştirilir ve İnegöl böylece kimliğini yavaşça kazanmaya başlamıştır.Evliya Çelebi zamanında 3 mahalle, 1500’lü yıllarda 4 mahalle olan İnegöl, 93 harbi sonrasında Kafkaslarda ve Balkanlarda yaşayan müslüman nüfusun İnegöl çevresine yerleştirilmesiyle şimdi ki kültürel kimliğini açıklamaya yetecektir.1877-78 Osmanlı Rus savaşı ve 1912 Balkan Harbi sonrası; Boşnak, Gürcü, Çerkez, Abaza, Arnavut kökenli vatandaşların göçleri sonucunda şimdiki kimliğine kavuşmuştur.Sonrasında ise 1951 ve 1989 yıllarında Bulgaristan göçmenlerinin gelmesi ve sanayileşme sonucu doğudan gelmeye başlayan göç ile İnegöl bugün kü etnik kimliğini kazanmıştır.

Sonuç olarak İnegöl Kent Müzesi, 700 yıllık Osmanlı kültürünün mükemmel bir şekilde günümüze taşınması ve eski antik dönemlerin varlığıyla ilk çağları günümüze tanıtan mühim bir kültür merkezidir.Bu yazı sayesinde tanıtımına katkıda bulunmak benim için çok önemli.Herkesin gezmesi ve tarihini öğrenmesi dileğiyle.

Saygılar…

Saatçi Köşkü, 1936 yılına kadar Köşk ve Konak yeri olarak kullanılmış, aynı yıl ise Orta Orman Okulu olmuş ve 14 dönem mezun verdikten sonra öğretime kapanmıştır.

Saatçi Köşkü öğretime kapandıktan sonra Ziraat Vekaletine bağlı olarak Orman Müdüriyet-i Umumiye Orman Baş Müdürlüğü binası olarak 1983 yılına kadar hizmet görmüştür.

Orman Baş Müdürlüğünün Yalova Yolu üzerinde ki yeni yerine taşınması nedeniyle Saatçi Köşkü 16.08.1983 tarihi ile Ormancılık Müzesi Şefliği adı altında hizmete açılmıştır.

Ormancılık Müzesine girdiğinizde solda ki ilk odada doldurulmuş hayvanlara rastlıyorsunuz, ayının hikayesi yer alıyor.Sonra börtü böcek gibi hayvanlar yer alıyor.Ormancılık Müzesinde genel olarak bitki türleri, 10-12 milyon hatta 14 milyon yıllık yaprak fosilleri bulunmakta.Ve yine Asaf Cemal Bey adında yurt dışında ilk defa ormancılık tahsili alan kişinin resmi de bulunmaktadır.

Kısacası Ormancılık Müzesi belki çok kimseye hitap etmeyebilir ama en azından 14 milyon yıllık bir yaprak yada balık fosili görmek bence oldukça heyecan vericiydi.

Ormancılık Müzesi, Çelik Palas Otelden biraz daha ileri de aynı yol güzergahı üzerinde, Çekirge Meydanına gelmeden sol kısımda bulunmaktadır.Müzeye giriş ücretsizdir.

Mesai saatleri : hafta içi her gün (12:00-13:00 arası hariç) sabah 08:00 dan aksam 17:00 a kadar.

Müze telefonu : 0224 235 15 46

Ormancılık Müzesi Videosu

Atatürk Evi Müzesinde dikkatimi çeken diğer bir noktada köşkte ki tüm saatlerin 9 u 5 geçeye ayarlanmış olmasıdır.

Girişindeki tabelada yazan yazılara göre Atatürk Evi Müzesi;

Atatürk Evi Müzesi,Çekirge caddesinde Çelik Palas Oteli yanındadır. 1895 yılında Miralay (Albay) Mehmet Bey tarafından yaptırıldığı söylenmektedir. Köşk, dönemin belediye başkanı Hasan Sami Bey‘in girişimleriyle satın alınarak ikinci Bursa gezisi sırasında (20-24 Ocak 1923) Atatürk’e armağan edildi. Köşk ve çevre arazisi, Atatürk tarafından 1925′ te Çelik Palasın çekirdeğini oluşturan anonim şirkete ortaklık payı olarak devredildi. Atatürk son Bursa gezisi sırasında 2 Şubat 1938 tarihinde onuruna verilen baloda, Çelik Palas Otelindeki ortaklık paylarıyla birlikte Köşk’ ü de Bursa Belediye’sine bağışladı. Bir süre sonra Kültür Bakanlığı’ na devredilen Köşk yeni baştan düzenlenerek Cumhuriyet’in kuruluşunun ellinci yıl dönümünde müze olarak açıldı ve 2004 yılında kapsamlı bir restorasyon ve çevre düzenlemesi uygulaması geçirdi. Atatürk, çeşitli iktisadi ve sosyal olaylar sebebiyle Bursa’ya 18 defa ziyarette bulunmuş ve ziyaretlerinde bu Köşk’te kalmıştır.

Köşk, 19. yüzyıl Fransız mimarlık stilinin etkisiyle yaptırılmıştır. Balkonlar, alınlık saçakları ve akroterler, ince ahşap işçiliğinin özgün örneklerinden sayılmaktadır. Bodrum, zemin 1.kat ve çatı katından oluşan Köşk kagir sistemle inşa edilmiştir.

Bodrum kat: Depolama ve hizmet için ayrılmıştır.

Zemin kat : Girişin sağında kabul salonu, solda yemek salonu ve yemek salonuna açılan yemekten sonra dinlenme, çay, Kahve içme odası ve hizmet mekanları bulunmaktadır.

1. kat : Sağda yatak odası ve yatak odasına açılan yaver odası, solda çalışma odası,” çalışma odasının sağ yan tarafında çok amaçlı salon olarak kullanılan limonluk bölümü ve hizmet mekanları bulunmaktadır. Bu kattaki camekanlı limonluk bölümü yapıya sonradan eklenmiştir. Çatı katı : Bu kat Atatürk Belgeliği olarak ayrılmıştır.

Bahçenin doğu bölümünde, iç tarafı ve çatısı kalem İşiyle bezenmiş bir kameriye bulunmaktadır. Müzede Atatürk’ ün kullandığı bazı eşyalar da sergilenmektedir.

Atatürk Evi Müzesi, Pazartesi günleri hariç her gün 08.00 – 12.00 ile 13.00 – 17.00 saatleri arasında açıktır.

Antlaşma uzun toplantılar sonucu 11 Ekim 1922 uzlaşmayla sonuçlanmış ve İtilaf Devletleri antlaşmayı imzalamışlardır.

Tarihsel bilgiden sonra biraz da Mütareke Evi hakkında bilgi verelim, Mütareke Evi 19. yy. da Rus Kereste Tüccarı Aleksandr Ganyanof tarafından yaptırılmış ve bu evde doğan ve ailesinin kiracı olarak kaldığı Mehmet Hayri İpar tarafından satın alınmıştır.

Mehmet Hayri İpar, zamanında oldukça tanınan müteahhitmiş ve 21 Eylül 1936 tarihli noter senedinde, Bu evin Müze olması için bağışladını ve şöyle belirttiği yazmaktadır;

“Ben, Mudanya’da doğan bir Türk sıfatıyla, antlaşmanın imzalandığı bu binayı müze haline getirmeyi düşündüm. Sahilde bir rıhtımın üzerine ahşap olarak yapılmış olan bu bina, daha önceleri Mudanya Belediyesi tarafından alınmış ve içindeki eşyası öteye beriye satılmış, hediye edilmiş bulunuyordu. Bina eski olduğundan harabe olmaya yüz tutmuş gibiydi. Binayı ve iskelesini aslına uygun olarak tamir ettirerek, eski haline getirttim. Yanlarında bu binaya bitişik ahşap evler vardı. Bunları da satın alarak, yıktırdım. Etrafını tanzim ettirerek ve dört tarafını parmaklıkla çevirterek Mütareke binasını ortaya çıkarttım. Buradaki dağılmış eşyaları ve zarara uğrayanları bile yeniden satın alarak yerli yerine koydurdum. Mütareke evini eşyalarıyla birlikte müze olarak kullanmak üzere tamamen Mudanya Belediyesi’ne bağış ve devir ettim”.

Mudanya Mütareke Evi tipik yalı mimari özelliklerine sahiptir ve 2 katlı ahşap olarak inşa edilmiştir. 800 metrekare arsa üzerinden yer alan Mütareke Evi,  400 metrekare alanda yer almaktadır. Binanın 13 odası ve 2 büyük salonu vardır.

Mudanya Mütareke Evinde fotoğraf çekmenin yasak olduğunu söylediler, hiçbir mantıklı açıklama olmadan sadece yasak olduğunu söylediler, bu yüzden evin içine ait resimlerim bulunmamaktadır.Kültür ve Turizm bakanlığından izin almak gerektiğini söylediler ve bunu söylerken de, Müze ev deki görevli arkadaşlar, Sanki ben kötü bir iş yapıyorum gibi yada milli değerlerimize zarar verecekmişim gibi bir tavır takındıkları için kendilerine buradan selamlarımı yolluyorum.Ve yassak hemşerim tarzından bir gram dahi olsa ileri gidemedikleri için, bu notları düşmek zorunda kaldım.

Mütareke Evinin ziyaret saatleri Pazartesi hariç, 08.00 – 12.00 ile 13.00 – 17.00 saatleri arasıdır.